SIB Stories

Als je gaat studeren opent zich een compleet nieuwe wereld. Soms zijn dingen onduidelijk – hoe werkt een studentenvereniging bijvoorbeeld? SIB-leden helpen je graag op weg met de onderstaande SIB Stories. Verhalen over reizen, borrels, feesten, disputen. Ontdek de veelzijdigheid van de vereniging en scroll verder om meer te leren over het leven van een SIB-lid!

Alles bij elkaar

Hoi! Ik ben Li, ik ben 20 jaar en zit sinds 2018 bij de Studentenvereniging voor Internationale Betrekkingen, oftewel de SIB. En nee, ik studeer geen Politicologie, Internationale Betrekkingen of Bestuurskunde. (Ik studeer Liberal Arts & Sciences in Utrecht.) Geloof me, ik ben echt een van de meest luie personen ooit. Liever lui dan moe, is mij op het lijf geschreven, maar naast een BSA halen en een bijbaantje, is de SIB makkelijk te combineren met andere verplichtingen en hobby’s. 

Wij hebben geen jaarclubs of cordialen, maar wel disputen en genootschappen, waar ik trouwens ook niet bij zit, want deze zijn optioneel. Dit betekent dat er maar één verenigingsavond is voor mij, waardoor ik alle tijd heb om lekker als een kluizenaar op bed te chillen. Wil ik meer tijd kwijt zijn aan de SIB, kan ik mijn commissieleden stalken voor hun deadlines, want dit jaar verzorg ik samen met drie anderen het jaarboek. Wil je alleen een avondje sociaal doen naast je studie? Of probeer je juist je studie te vergeten en wil je elke dag gezelligheid? Bij de SIB kan het allemaal.

Door onze lezingen, is de SIB een vereniging met inhoud, maar het is zoveel meer dan dat. Naast bezoeken aan ambassades en Q&A’s met politici, zijn onze borrels altijd het komen waard, zingt er niemand beter ABBA op feesten dan wij en ontdekken we de wereld door meerdere reizen per jaar. Zelf ben ik niet eens echt geïnteresseerd in internationale betrekkingen, heb ik echt geen idee wie er op dit moment in de Tweede Kamer zit en stem ik tijdens verkiezingen altijd blanco. Toch is het de SIB die mijn studententijd naar een hoger level heeft gebracht, en dat is niet door die inhoud, maar de mensen. Bijna al m’n vrienden zitten bij de SIB, maar dit is niet omdat mijn hele leven alleen maar om m’n vereniging draait. Dit komt omdat SIB-leden echt hele leuke mensen zijn en vrienden die er nog niet bij zaten, zich toch later ook inschrijven.

De SIB heeft zuiplappen, mensen die niet drinken, kapitalisten en bomenknuffelaars, sporters en bankhangers. Deze vereniging heeft allerlei soorten mensen, en toch op een of andere manier, verschillen we niet zo veel. Iedereen is namelijk altijd in voor een praatje. Enge, norse ouderejaars of serieus kijkend bestuurslid in driedelig pak? Bij de SIB kan je ook gewoon met hen praten.

Met de SIB kan je een avond lang in discussie over de FVD en Groenlinks, kan je wedstrijdjes adten houden tot je erbij neervalt, of jamsessies houden waarbij je niet verder komt dan Het is een Nacht van Guus Meeuwis. Je kan lekker babbelen over de beste series (White Collar al gezien?) of alleen commissiewerk doen of meegaan met (een van) de reizen.

Zie jij een of meerdere van deze activiteiten zitten? Schrijf je dan snel in en misschien zie ik je wel op de volgende borrel!

Time flies when you’re having fun

Hi ElCID-gangers,

Ik ben Chantal, 20 jaar en ik ga naar mijn derde jaar van Rechtsgeleerdheid en aankomend jaar zal ik ook derdejaars SIB-lid zijn. Het is dan ook nu terwijl ik dit schrijf, letterlijk, dat ik me realiseer dat de tijd echt voorbij vliegt. Zelfs wanneer je studeert, gaat de kreet ‘time flies when you’re having fun’ dus op.

Mijn ElCID-week was ik vastberaden begonnen; ik hoefde absoluut niet bij een vereniging. Daar voelde ik niks voor en ik had geen interesse in die verplichtingen. Maar het universum had een ander idee en bracht mij naar de pubquiz van SIB-Leiden op donderdagavond. Wat mij direct op viel, was dat ik welkom was. De SIB-leden kenden mij niet, maar we hebben toch lang staan praten (in de regen) over de vereniging. En na ze flink uitgehoord te hebben, had ik het idee dat ik mijn “nooit te vinden verenigingsgevoel” toch had gevonden. 

SIB staat bekend om haar politieke touch, haar serieuze kant, haar inhoud, want naja “studenten vereniging voor internationale betrekkingen”. Maar dat is niet waarom ik bij SIB-Leiden ben gegaan, want als het op politiek aankomt, ben ik niet de sterkste. Wat mij enthousiast maakte over SIB, was dat ik me welkom voelde. Het maakt niet uit hoe wel of niet vaak je aanwezig bent, SIB opent haar armen voor je en je kan met iedereen wel praten. 

Al snel kreeg ik interesse in de commissies. Dat organiseren en naar een doel toe werken bevalt mij wel. Zo begon ik met de Eerstejaarscommissie, daarna de Jaarboekcommissie en nu de ELCID-cie. Daarnaast zit ik ook in de Tapcommissie, maar dat is alleen tijdens een borrel en is ook erg leuk om te doen. Commissies kunnen net iets extra’s toevoegen aan je studententijd. Dit zijn geen vaste verplichtingen, maar voor een periode focus je je wel op het doel van die commissie. Vooral van de Jaarboekcommissie heb ik veel geleerd, want dan ga je van niks naar aan het eind van het jaar een boek vol herinneringen. 

Tijdens het maken konden we op alles terugblikken en na een jaar hard werken hadden we een mooi resultaat. Voor mij was dit echt een leer ervaring, want naast dat je onderling goed moest samenwerken, moesten we ook goed communiceren met de leden. Een jaarboek zonder leden is namelijk geen jaarboek. 

SIB is ideaal voor wanneer je niet helemaal van verplichtingen houdt, want die hebben we eigenlijk niet, maar je er wel een vriendengroep bij wilt hebben. Je kan zo actief zijn als je zelf wilt en dat is wat ik altijd zo fijn vind. Ben jij nou enthousiast geworden en wil je misschien in een commissie bij SIB-leiden? Meld je dan snel aan. Tot dan!

Waarom ik bij SIB kwam

Toen ik kwam studeren in Leiden vergaapte ik mij aan al het moois dat er aan gezelligheid te vinden was in de stad. Talloze studentenverenigingen, eindeloos veel feesten en genoeg plekken om jezelf helemaal te laten gaan. Aan deze voortdurende stroom aan gezelligheidsactiviteiten zou ik in ieder geval niet tekortkomen gedurende de jaren dat ik hier zou gaan studeren. Toch miste ik iets. Een plek waar niet enkel de gezelligheid hoog in het vaandel stond, maar waar er ruimte was voor een inhoudelijk gesprek of discussie.

After all blijven wij studenten die de talloze ideeën en opvattingen over de wereld en de samenleving ergens kwijt moeten. Mijn zoektocht naar de ideale studentenvereniging voor mij leidde uiteindelijk naar de SIB. Een kleine studentenvereniging met een wereldse blik. Hier ontmoette ik mensen met enorm veel enthousiasme en kennis over van alles wat je maar kan bedenken. De vereniging stond in het teken van inhoud én gezelligheid, iets waar ik dus precies naar op zoek was. De eerste paar weken van mijn lidmaatschap ontmoette ik allerlei bijzondere mensen. Van politici tot opiniemakers en van ambtenaren tot professoren, allemaal kwamen zij langs om in gesprek te gaan met de leden op de woensdagavonden. Ik voelde me helemaal op mijn plek.

De afgelopen jaren van mijn lidmaatschap hebben bijzondere ervaringen opgeleverd. In mijn tweede jaar werd ik voorgedragen en ingestemd als commissaris Extern-I. Vanuit deze functie kon ik samen met mijn bestuur een eigen draai geven aan de inhoudelijke kant van de vereniging, iets waar ik enorm veel waarde aan hecht. Eén moment vinden dat mijn favoriet was is een lastige keuze. Was het een van de leuke weekenden weg? Was het een van de lezingen? Nee, voor mij was het de negentiende editie van de Japanse Tafeltjes Avond. Voor het eerst georganiseerd in het stadhuis van Leiden. Het was een enorme lijdensweg om zo’n enorm evenement neer te zetten, maar het resultaat was geweldig. Voor mij is en blijft dit een van de mooiste, of misschien wel dé mooiste herinnering van het lidmaatschap.

Van alles wat

Beste El-CID’er en potentieel SIB-lid, net als jij stond ik voor de keuze bij welke vereniging ik zou gaan. In Leiden hebben we genoeg verenigingen om uit te kiezen, maar juist de SIB sprong er voor mij uit. In de jaren die volgenden heb ik geen moment spijt gehad. De SIB geeft je heel erg veel, we hebben lezingen en borrels. Na de lezing van Jan Terlouw in mijn EL CID, heb ik me ingeschreven.

Een verenging die me naast de benodigde alcohol, die je zeker nodig hebt in je studietijd, maar je ook je in verbinding brengt met invloedrijke personen en internationale zwaargewichten, en dat bijna iedere week. Tijdens de introductietijd kom je de disputen van SIB tegen, 6 in totaal! Ik kan zeggen dat dit een verrijking is van mijn tijd bij SIB. Met je dispuut beleef je meest fantastische feesten, bbq’tjes en niet geplande escalaties. Een echte vriendengroep bij je vereniging.

Net als andere verenigingen kan je bij de SIB ook commissies doen, van een Barcommissie tot de CIA, commissie inhoudelijke zaken en van de Introcie tot de Almanakcie. Je ziet dat er heel veel mogelijk is bij de SIB, de kansen liggen er voor je. Je kan er zoveel uithalen als je wilt. Waar ik het meest trots op ben zijn de ledenweekenden en het introweekend. In twee/drie dagen ga je naar een camping en maak je de stad onveilig en gaan we door tot vroeg in de ochtend. Om vervolgens uit te waaien langs het strand.

De leukste ervaring die ik heb is de Brusselreis van 2018, op deze reis hebben we Brussel onveilig gemaakt en onszelf met onze brakke koppies door de stad heen gesleurd. Tijdens dit tripje hebben we verschillende instanties bezocht, zoals de WereldBank en Greenpeace. Na een paar van die bezoekjes doken we weer de stad in en eindigden dan in een bar. Bij Café Delirium hebben we ons best gedaan de kaart met duizenden biertjes af te werken, helaas niet gelukt. Het mooie van de SIB vind ik dat je alles kan doen, van reizen tot borrels en van feesten tot serieuze lezingen. Het is een geweldige vereniging waar ik heel veel vrienden heb gemaakt. Is je interesse gewekt of heb je nog vragen? Dat kan natuurlijk, volg ons dan op social media of kijk anders even op onze website.

Met lieve SIBgroetjes,
Guido Welling

Sterke verhalen beleef je bij SIB

De meeste sterke verhalen die ik vaak vertel zijn vanuit ervaringen van de SIB. Het mooiste is wel dat ze echt waar zijn! Het is geen grap als ik zeg dat de ambassadeur van Bosnië half bezopen tegen me aan stond te lullen of dat er op reis in Maleisië mensen gefrituurde kikkers hebben gegeten. Bij elke verengingen hier in Leiden leer je leuke mensen en kan je een lekker pilsje drinken, maar de SIB is toch wel een bijzondere vereniging. Je ontdekt hier meer dan je vooraf had kunnen denken.

Een van de eerste dingen die mij überhaupt naar de vereniging toe trok was de intellectuele kant. Ik had een interesse in politiek en de sfeer was er in eerste instantie al heel gemoedelijk. Iedereen was open en de sfeer was gezellig. Snel merkte ik dat SIB zo veel meer is dan alleen lezingen en ik bleef erg actief. Elke woensdag stond ik op borrel, maar ook ging ik bij een dispuut en zat ik in commissies. Het waren fijne manieren om veel mensen te leren kennen binnen de vereniging en ik had zo al snel mijn vrienden gevonden.

Een van de bijzonderste ervaringen die ik heb opgedaan was de grote reis naar Singapore en Maleisië. Ik was nog nooit buiten Europa geweest, dus dit was zeker een ervaring. Ik vergeet niet snel hoe we vrij aangeschoten van de Heineken fabriek kwamen of hoe we een dag doorbrachten met een studentenvereniging uit Singapore.  De reizen naar Georgië en Armenië en Hongarije waren minstens net zo memorabel. Dit ging van vage rooftopbarren naar Duits praten met oppositieleiders in pak tot aan een prachtige natuurtrip door de bergen met een temperatuur van 40 graden.

Los van de reizen doen we in Nederland zelf ook genoeg leuke dingen. Zo ontmoet je diplomaten door naar ambassades te gaan (pro tip: ga altijd mee naar die van België, daar hebben ze altijd het speciaal bier al klaar staan) of ze te speeddaten op de JTA, hebben we een hele chille borrellocatie op de Breestraat en hebben we verschillende disputen en genootschappen om los van de woensdag mee te gaan borrelen. Ook vergeet ik ledenweekend 2017 of alle cantussen in vage achteraftentjes als het rokershok van de Odessa en de Eeuwige student niet snel.

Al deze dingen maken dat je op allerlei manieren je leven in kan delen om een goede studententijd te hebben. De SIB is een van deze manieren. Zelf heb ik meer uit mijn inschrijving gehaald dan ooit van tevoren gedacht en daarom is een kijkje hier zeker de moeite waard!

Samen door de wereld

Misschien ken je nog het seizoen van Wie is de Mol in Georgië. Wie nou precies de Mol was – of welke BN’ers überhaupt meededen dat seizoen – is mij in ieder geval niet bijgebleven, maar de prachtige omgevingen zeker wel. Een onontdekt pareltje, een land dat nog geen dertig jaar terug zo goed als gesloten was voor de buitenwereld. Daar wilde ik op een dag zeker naartoe reizen, maar hoe verken je in je eentje nou zo’n bijzonder land?

Fast forward naar de zomer van dat jaar, 2017, waarin ik lid werd van Leidse SIB. Ik was niet echt een ‘verenigingspersoon’, ik woonde thuis en was vooral gebrand op het halen van mijn eerste jaar Internationale Politiek. Maar een vereniging die zo goed aansloot bij mijn interesses – reizen, (geo)politiek en natuurlijk sociaal actief zijn – kon en zou ik niet willen missen in mijn studententijd.

In dat jaar was het lustrum, waarbij de grootste sprekers werden binnengehaald voor lezingen en congressen – van de toenmalig directeur van Europol tot de hoofdredacteur van het NRC. Maar dit bleek weinig te maken te hebben met het lustrum, aangezien sprekers van dit kaliber de gewoonte waren bij de vereniging. Ik bleef steeds langer hangen voor de borrels (nog bedankt aan die voor mijn gevoel honderden mensen die een slaapplekje gunde indertijd) en voor ik het wist woonde ik in Leiden, in een rijtjeshuis met twee andere SIB-leden.

Na weer een sprong in de tijd komen we aan in december 2018. Ik was net op mijn eerste SIB-reis geweest, de ‘Kleine’ Reis naar Tel Aviv en Jeruzalem. Het was mijn eerste trip buiten Europa en meteen een memorabele – de prachtige stranden van Tel Aviv en de eeuwenoude, bijzondere gebouwen in Jeruzalem waren absoluut de moeite waard. Alsof het gepland was ontstond er op dat moment ook nog eens een politieke crisis in Israël, waardoor onze hele reis een zeer actuele lading kreeg. Ik was vastberaden mee te gaan op de reis in de zomer, toen nog de Grote Reis. Ik hoopte op een exotische bestemming dichterbij, in de trant van Oost-Europa en Eurazië. Het was een omgeving waar ik mij gedurende mijn eerste twee jaar van mijn studie steeds meer in begon te verdiepen. Mijn enthousiasme was dus ook groot toen besloten werd af te reizen naar Georgië en Armenië in die zomer. Ik schreef me in, wachtte enkele maanden en in juli 2019 volgden twee van de leukste weken uit mijn studententijd.

Politieke instanties bezoeken op een SIB-reis vormen altijd de rode draad van een bezoek aan het buitenland. Allerlei bijzondere plekken werden aangedaan – overheidsinstanties zoals het Armeense parlement, maar ook LBGTQ+-belangenorganisaties in Yerevan en mensenrechtenorganisaties in Tbilisi. Een bezoek aan de Nederlandse ambassade mag overigens ook nooit ontbreken op een SIB-reis. De commissie die de reis had georganiseerd had zichzelf overtroffen in de diversiteit van het programma, met ook bezoeken aan een gigantisch Armeens natuurgebied en het Stalinmuseum in Noord-Georgië.

Toch is het meest waardevolle van zo’n reis iets wat een commissie nooit kan organiseren: de langdurige en hechte vriendschappen. Of je nou samen tien kilometer met veertig graden over een Armeense berg banjert, je met de locals verhalen uitwisselt over je ervaring in het gastland of gewoon met een goede fles Georgische rood chillt op de patio: het zijn ervaringen die je met z’n allen nooit vergeet. Niet voor niets koken, eten en (niet te vergeten) drinken we nog regelmatig Georgisch en Armeens.

Misschien heeft een vereniging het grootste pand, de beste feesten of in het geval van de SIB de beste sprekers. Daarvoor is het natuurlijk fantastisch om student te zijn, maar op de eerste plaats is een vereniging de plek waar je nieuwe vrienden voor het leven maakt. Met feesten, debatten, borrels en reizen bij de SIB bereik je een hoger doel: je leert elkaar op z’n best kennen op een persoonlijk én inhoudelijk niveau. Een armzalig jeugdhostel in Jeruzalem is een last voor een week, maar de gedeelde smart en humor is een herinnering voor het leven.

Een bijzondere vereniging

De SIB, studentenvereniging voor internationale betrekkingen, is eigenlijk best bijzonder. Het is een vereniging voor politieke junkies, enthousiastelingen of sceptici van de Europese Unie, aspirerend diplomaten, en ga zo maar door. Tijdens de door ons georganiseerde lezingen komt menig politieke spreker aan bod, en de onderwerpen die worden aangesneden, denk aan The New Silk Road of het fenomeen van de dictatuur, vloeien mee naar de borrel, waar het bier tevens vloeit, zo de gesprekken nog dieper varen, en ieder lid zijn mening toont, en zo slijpt op het toneel van de discussie.

Dat was heel zweverig, en ik zal eerlijk zijn, er wordt vooral gelachen en gekloot op de borrels, maar het is echt  geen wonder dat het toch altijd de leden van de SIB zijn die zich hoog weten te plaatsen in de politieke wereld, zoals burgemeesters, hoge pieten op de ministeries of NGO’s. Is het de natuurlijke aantrekkingskracht die de SIB deze vrouwen en mannen tot lid weet te maken, of worden deze mannen en vrouwen in hun lidmaatschap zo gevormd? Nature of nurture? Daar spreken we nog wel over!

Waarom ben ikzelf nou bij de SIB gegaan? Het is voor mij een atypische vereniging, want hoewel politiek voor mij niet oninteressant is, heb ik er vrij weinig mee. Het enige wat ik ermee heb, en dat is de bindende factor van ons corps, is een mening. Mensen met een mening zijn er in overvloed bij de SIB, en zeker niet alleen over politiek. Zelf ben ik bijvoorbeeld meer geïnteresseerd in filosofie, geschiedenis en psychologie, maar ook over seks, drugs, drank en drama wordt genoeg geluld. SIB gaat naar lezingen, is soms jasje dasje, maar is niet stijf. SIB is een vereniging met inhoud en met een mening.

Dat is hetgeen wat ik meteen merkte toen ik kwam kijken tijdens de El-cid. Ik kwam aan, sloot me aan bij een gezellig uitziend groepje, kreeg een biertje, en nog een, en nog een, en nog een (goed je begrijpt het), en ik belandde in een gesprek dat begon over wat SIB nou precies was, en eindigde met onze visie over wat het goede leven precies inhield, met genoeg pikantere tussenstations. Ergens ondertussen had ik me ingeschreven, want dit was precies de vereniging waar ik naar op zoek was, een laagdrempelige vereniging met substantie, iedereen is aanspreekbaar en is altijd in voor een goed gesprek!

Sib is een vereniging die zo leuk is door haar leden, natuurlijk worden er interessante en plezante activiteiten georganiseerd, maar het beste wat de sib je kan doen laten overkomen zijn de diepe gesprekken, de humor tussen de leden onderling en de vriendschap die hiermee wordt opgebouwd. Je hoeft niks bij SIB, kan je een keertje niet? Geen probleem! Dit betekent dat iedereen die er wel is, er is uit vrije wil, ten minste, als dat bestaat. Ik hoop je erover te spreken op de borrels!

Waarom ik ooit lid geworden ben bij de SIB?

Lid zijn bij de SIB is een verrijking van je studentenleven in elke zin van het woord. Geen enkele andere vereniging heeft zoveel verschillende aspecten als die van ons. Elke week is er altijd een standaard activiteit, die vaak inhoudelijk is. Meestal zijn het dan lezingen van belangrijke mensen of boeiende Q&A’s, waarna er altijd klassiek wordt geborreld op onze sociëteit: het Breehuys. Daarnaast hebben we uiteraard ook informele en gezellige activiteiten, zoals de benodigde feesten, gala’s, weekendjes weg en nog veel meer. Een van de meest onderbelichte maar beste onderdelen van de vereniging is nog wel haar vele reizen, waarbij je op bijzondere plekken komt en de wildste avonden meemaakt.

Mijn allerleukste ervaring was daarom toch wel de reis naar Georgië en Armenië, die twee weken duurde. Voor een appel en een ei gingen we met het vliegtuig zo hup, naar de Kaukasus waar ons een ziek avontuur te wachten stond. We hebben gepraat met lokale parlementariërs over de nieuwe democratie in Armenië, de delegatie van de Europese Unie bezocht en hebben we een busreis door Georgië gemaakt. Elke avond zijn we heel lekker uit eten geweest en gingen we door tot in de vroege uurtjes, met de nodige goede Georgische wijnen. Nog nooit eerder heb ik zo’n intensieve maar leerzame reis gemaakt in mijn leven en dingen gezien die men normaal nooit ziet op vakantie. Dat is de kracht van de SIB: altijd meer, altijd groter, altijd een stapje verder gaan.